2. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 07.04.2016 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin ve bu kararın itiraz üzerine Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2016/579 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin konusunun sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin lehe olduğu da belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2013 tarihinde kesinleşen 11.06.2013 tarihli ve 2012/888 E., 2013/415 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında müştekilerin evinden çaldığı eşyaları verdiği kişiyi söylediği ve bu sayede suça konu eşyaların iadesini sağladığı için hırsızlık suçu bakımından etkin pişmanlık hükümlerin uygulanmasına karşın, müştekilerin evinin salon kapısı ve çocuk odası camını kırmasına yönelik zararı gidermediği için mala zarar verme suçu bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiş, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b, 143 ve 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 15 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.