1. Ceza Dairesi

Hükümlü C.. A.. hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/l; 765 sayılı TCK'nun 81/2, 3 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Kesinleşen hükümde, 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca tayin olunan hapis ve para cezası üzerinden 765 sayılı TCK'nun 81. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanarak cezada artırıma gidildiği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 30.05.2006 tarih ve 2006-5/147-149 sayılı kararında belirtildiği gibi, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda lehe olan 5237 sayılı TCK ile hüküm kurulması halinde aynı Kanunun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, bu sebeple 5237 sayılı TCK hükümlerine göre yapılacak uygulamanın, ceza miktarı yönünden sanığın lehine sonuçlar doğuracağı ve lehe olan bu Kanun hükümlerine göre uygulama yapılması gerektiği anlaşıldığı halde, uyarlamada yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu gerekçesiyle uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 19/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.