1. Ceza Dairesi

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ömer'in mağdur Ercan’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suç niteliğine yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanığın nitelikli yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık Ömer ile mağdur Ercan arasındaki kavgayı gören tanık olmaması, mağdurun beyanında sanığın yumrukla vurması üzerine kendisinin de yumrukla karşılık verdiğini, bu nedenle kavga çıktığını söylemesi, sanığın ise aşamalardaki tüm savunmalarında mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine olayın başladığını belirtmesi karşısında, sanık ile mağdur arasındaki tartışmayı hangi tarafın başlattığı tespit edilemediğinden, verilen cezada 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunun ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak, sanık Ömer'in tahliye isteminin reddine, 26/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.