2. Ceza Dairesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri göz önünde bulundurularak ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2.Sosyal inceleme raporu yanında 23.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenebilmesi amacıyla adlî tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk hâlinde uzman hekimden suç ve suç tarihini de içerecek şekilde rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.