1. Ceza Dairesi

İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/697 Esas, 2021/295 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca öncelikle katılan ...'in bilinen son adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilip tebligatın bu adrese yapılması gerektiği, ancak katılanın 12.11.2015 tarihli celsede bildirdiği ve iddianamede yer alan, bilinen son adresi olan ... Mah. ... Cad. No: ... İç Kapı No: 2 .../... adresine tebligat çıkartılmadan, ... Mah. ... Sokak No: 6A İç Kapı No: 0 Çiğli/... adresine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesi katılan ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, temyiz süresi beklenip, verilirse gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte ve katılanın temyizi hakkında ek tebliğname düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize tekrar gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.