2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

04.05.2010 tarihinde suça sürüklenen çocuğun ifadesini alan Cumhuriyet savcısının, çocuğun fiziki görünümü ile nüfus kaydında yazılı yaşının uyumlu olmadığını gözlemlediği, çocuğun kemik yaşının tespit edilmesi amacıyla tam teşekküllü bir Devlet hastanesine sevk edilmesi husunda kolluk makamlarına yazılı talimat verildiği, suça sürüklenen çocuk belirlenen adresinde bulunamadığından yaşının tespiti ile ilgili işlemlerin soruşturma evresinde yapılamadığı, 5271 sayılı CMK'nın 218/2. maddesinin “kovuşturma evresinde mağdur veya sanığın yaşının ceza hükümleri bakımından tespitiyle ilgili bir sorunla karşılaşılması halinde; mahkeme, ilgili kanunda belirlenen usule göre bu sorunu çözerek hükmünü verir” şeklindeki düzenlemesine rağmen mahkemece çocuğun gerçek yaşının araştırılması konusunda hiçbir girişimde bulunulmadığı, dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinde C.. E..'nin doğum tarihinin 01.01.1995 olduğu, bu durumda fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmamış sayılacağından TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasının gerekeceği, elektronik ortamda UYAP-MERNİS’ten alınan nüfus kayıt örneğinde C.. E..'nin doğum tarihinin 01.01.1990 olduğu, bu halde ise suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmuş sayılacağından davanın genel mahkemelerde görülmesi ve duruşmaların aleni yapılmasının gerekeceği anlaşılmakla;

Suça sürüklenen çocuk C.. E..'nin gerçek yaşı tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, çocuğun yaşıyla ilgili sorunlar giderilmeden, dosyada bulunan nüfus kaydındaki bilgilere de aykırı olarak suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi gereğince yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.