2. Ceza Dairesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.)Sanığın olay tarihinde önce mağdurun cep telefonunu almaya kalkıştığı, bir kaç dakika sonra da mağdurun cebinden 20 TL parayı alıp gittiği olayda, suçun işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmış ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki "tek bir fiili" oluşturacağından, sanığın işlemeyi kastettiği hırsızlık suçuna ilişkin hareketlerini tamamladığı ve eylemin 5237 Sayılı TCK'nın 142/2-b. maddesinde düzenlenen tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, gözetilmeden, yazılı şekilde iki ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2.) Yakınanın anlatımlarına göre, olay sonrasında yakalanıp karakola getirilen sanığın, yakınana 16 TL para vermek istediği ancak yakınanın bu parayı almadığının anlaşılması karşısında, sanığın lehine olan yasa hükmünden yararlanması yakınanın isteğine bağlanamayacağından, mahkemece bir ödeme yeri belirlenerek sanığa zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, daha sonraki aşamalarda zararın giderilip giderilmediği hususu da araştırılmadan, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3.) 5237 Sayılı TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

4.) Suçun işlenmesi ile elde edilen maddî menfaatlerin veya ekonomik kazançların müsaderesine karar verilebilmesi için maddî menfaatin suçun mağduruna iade edilememesinin gerektiği, somut olayda ise suça konu 20 TL paranın mağdura iade edilme olanağı bulunduğu halde, sanığın suçtan elde ettiği 20 TL'nin müsaderesine hükmolunması suretiyle 5237 Sayılı TCK'nın 55/1.maddesine aykırı davranılması,

5.) 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.