2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2000 tarih,158-506 sayılı ilamı uyarınca mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmadığının anlaşılması karşısında, suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “sanığın inkara yönelik savunması nedeniyle” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2.İddianamede sanık hakkında TCK'nın 141. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

3.TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.