2. Ceza Dairesi

Sanığın yakınan G.. R..'nın 1. katta bulunan evine pimapen mutfak penceresini zorlayıp açmak suretiyle girerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında , sanık lehine olduğu kabul olunan 5237 sayılı TCK. hükümlerine göre sanığın eyleminin hırsızlık suçunun yanısıra aynı yasanın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınan G.. R..'ya ait daireye mutfak penceresinden girerek yakınan Gületar'a ait çanta içerisindeki para cüzdanı ve evde misafir olarak bulunan Gületar'ın arkadaşı Burhanettin'e ait para cüzdanını, 1 adet cep telefonunu, Toyota marka otomobile ait anahtarı aldıktan sonra evden çıkıp hemen evin önünde park halinde bulunan Burhanettin'e ait .......... plaka sayılı toyota marka aracı evden hırsızladığı araca ait anahtar ile açıp çalıştırarak çaldığı anlaşılan sanığın hırsızılk suçuna konu para cüzdanının, cep telefonunun ve otomobilin aynı aile dışında farklı mağdurlara ait olduğunu bildiğine dair kesin deliller bulunmadığı ve şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, " bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye karşı suçun işlendiği" gerekçesi ile koşulları ve uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.