2. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/6-1142 E., 2013/17 K. sayılı ve 22.01.2013 tarihli kararında da belirtildiği gibi konut (işyeri) dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi durumda uzlaşma hükümleri uygulanamayacağından, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış,

Nüfus kayıtlarına göre suç tarihinde onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, hükmün verildiği 20.07.2010 tarihli oturumdan önceki aşamalarda açık duruşma yapılarak 5271 Sayılı CMK’nın 185.maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.)Nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuk H.. İ..’in suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş olduğu, 13 yaşından 2 ay 17 gün aldığı, ancak dosya içerisinde bulunan sosyal inceleme raporlarında H.. İ..’in fiziksel görünümünün nüfus kayıtlarındaki yaşı ile uyumlu olmadığının, ailesinin kendisini ve kardeşlerini küçük yazdırdığının belirtilmiş olması karşısında, sanığın yaşının tespiti için çektirilecek film ve grafileri ile içinde radyoloji uzmanı da bulunan sağlık kurulundan, duraksama halinde de Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınması, gerektiğinde 5271 Sayılı CMK’nın 218/2.maddesi uyarınca sanığın yaşı ile ilgili sorunun çözülmesinden sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayanılarak H.. İ.. hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.)Suça sürüklenen çocuklar hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocukların adli sicil kayıtlarına göre daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadıkları, dolayısıyla 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (a). bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı maddenin (c). bendinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçu ile işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6. fıkrasının (b). bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken “koşullar bulunmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.-Kabule göre de;

a)Nüfus kaydına göre suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk H.. İ..’in, 5237 Sayılı TCKnın 31.maddesinin 2.fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktordan rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir rapor aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b)Nüfus kaydına göre suç tarihinde 18 yaşından küçük olup daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk H.. İ.. hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 Sayılı TCK’nın 50/3.maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, “suça sürüklenen çocuğun sosyal durumu, kişiliği göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesine takdiren yer olmadığına” biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.