2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2016 tarihli ve 2016/9154 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/2-h maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/125 Esas 2016/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl, 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay mahallinde parmak izinin tespit edilmesi üzerine yakalanan sanığın ikrar içerikli savunmasında; olay günü gündüz vakti, gökhan isimli şahısla birlikte katılana ait ikametin açık bulunan penceresinden girerek 1 adet 106 ekran led televizyon, 1000 USD para, 4 adet 22 ayar bilezik, muhtelif elbise ve 1 adet motosiklet anahtarını çaldıklarını beyan etmiş, dosya kapsamına göre, katılanın zararının tazmin edilmediği belirlenmiştir.

2.Sanığın ikrar içerir savunması, katılan beyanı ve parmak izi raporu dosyada bulunmaktadır. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/271 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.