2. Ceza Dairesi

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.) Sanığın atılı suçu inkar etmesi, tanık M.. G..’ in olay tarihinde saat 20.15 sıralarında suça konu ATM makinesinin arkasında bir şahıs olduğunu, 5-6 metre uzakta üç kişi gördüğünü beyan etmiş ise de tanığa 21.09.2010 tarihli oturumda sanığa ait fotoğraflar gösterildiğinde olay anında gördüğü şühsın sanık olmadığını beyan etmesi karşısında suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’ nun 143/1. Maddesi uyarınca artırılması,

2.) Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinin bir kısmının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması, bir kısmının da suçun işlendiği tarihte sanığın 18 yaşını doldurmamış olması bir kısmında da 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’ nun 305/1. Maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3.) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4.) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK’ nun 143. Maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle 5271 sayılı TCK’ nun 226. Maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.