2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında TCK'nın 165. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2009 tarihli İddianamesi ile sanıklar hakkında, katılana ait çalıntı kamyonu parçalayarak motor blokunu sattıkları iddiası ile kamu davası açıldığı, ancak dosya içerisinde bulunan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2009 tarihli iddianamesine göre sanık İ.. Ö.. hakkında ayrıca suça konu kamyonu diğer sanıklar ile birlikte çaldığı iddiası ile hırsızlık suçundan da kamu davası açıldığı gibi UYAP üzerinden yapılan incelemede, temyiz nedeniyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2012/19289 esasına kayıtlı İzmir 2. İcra Ceza Mahkemesinin 23.12.2011 gün, 522-2142 sayılı dosyasında ise katılan E.. T.. hakkında suça konu araç nedeniyle alacaklısını zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların parçalara ayırarak motorunu sattıkları kamyonun “bir suçun işlenmesi ile elde edilen eşya” niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sanık İ.. Ö..'in hırsızlık suçuna katıldığının tespiti halinde ise ayrıca çalınan malı parçalayıp satması nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sorumlu tutulamayacağı hususları gözetilerek, anılan davaların akıbeti araştırılarak, verilen kararlar ile dava dosyalarının aslı yada onaylı suretleri getirtilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2.Kabule göre de; sanıklar hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmolunması karşısında; ancak hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak uygulanabilecek olan TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayıBOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.