2. Ceza Dairesi

1.) Sanıklar T.. A.. ve R.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık T.. A..’un adli sicilindeki Sakarya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/51 esas, 2003/199 karar sayılı ve 05.08.2003 tarihli ilamı nedeniyle tekerrür hükümleri uygulandığı halde, hüküm fıkrasında Sakarya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/51 E. -2003/191 K sayılı” ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğunun belirtilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak görülmüş, anılan mahkeme ilamındaki iki ayrı mahkumiyet hükmünden en ağır cezayı içeren hüküm nedeniyle sanık Tahsin hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı kabul edilmiştir. 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2.maddesinin “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına” ilişkin hükmü uyarınca sanık R.. Y..’in adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı anda birden fazla kişiye karşı hakaret suçunu işleyen sanıklar T.. A.. ve R.. Y.. hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 43.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık R.. Y.. hakkında Marmaris Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/601 E., 2001/942 K. sayılı ve 04.07.2001 tarihli hükmünden dolayı mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu konu ile ilgili düşünceye katılınmamışıtır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.) Sanık S.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Aynı anda birden fazla kişiye karşı hakaret suçunu işleyen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 43.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması istenmediği ve 5271 Sayılı CMK’nın 226.maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, hükmolunan hapis cezasının 5237 Sayılı TCK’nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K..’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.