12. Ceza Dairesi

2.Sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, 500 TL manevi tazminatın sanıktan alınarak katılana verilmesine, erteleme. Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...’nun beraatlerine, sanık ...’nun mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafi, katılan ... ve şikayetçiler vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde: Katılan ... ve mağdurlar ... ve...müdafiilerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamından, mağdur çocukların apartman kapısı önündeki makinesine zarar vermeleri sebebiyle sanığın, olay yeri apartmanın giriş kapısına kadar onları kovalaması üzerine binaya giren çocukların beşinci kata kadar çıkarak, çatı katındaki üzeri kartonla kapalı asansör boşluğuna düşerek yaralanmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eylemi ile meydana gelen sonuç arasında doğrudan illiyet olmadığı gözetilerek hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi, Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,

2.Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerine gelince:

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, sanıklar hakkında zamanaşımını kesen en son işlem 14.04.2005 ve 16.3.2005 tarihlerinde yapılan sorgular olup, bu tarihlerden itibaren hesaplanan 5 yıllık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, katılan ... ile şikayetçiler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davalarının DÜŞMESİNE, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.