2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yakınanlara ait ayrı ayrı bağ evine girerek bir kısım eşyaları almak biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/4. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/01/2004 tarihi ile karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.