2. Ceza Dairesi

Kasten yaralama suçundan sanık F.. D..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası gereğince sanığın 5 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına dair, (MİLAS) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2009 tarihli ve 2009/547 esas, 2009/860 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/06/2010 gün ve 2010/7145/38370 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2010 gün ve 2010/163836 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesi gereğince sanığın 5 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına karar verilmiş ise de, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesine göre bu sürenin en fazla 3 yıl olması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5560 sayılı Yasanın 40.maddesi ile değişik 23.maddesinde, 18 yaşından küçükler hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde denetim süresinin 3 yıl olacağı öngörüldüğü halde, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk yönünden denetim süresinin 5 yıl olarak belirlenmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (MİLAS) 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 10.12.2009 gün ve 2009/547-860 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hakkındaki hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun, 5 yıl olarak belirlenen denetime tabi tutulma süresinin, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23.maddesine uygun olarak 3 yıla indirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, 06.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.