2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi sanıkların temyiz dilekçelerinin kapsamına göre temyizlerinin kendileri hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık B.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Sanık C.. K.. hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

a)Sanığın temyiz dilekçesine eklediği, Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Dairesinin 20.12.1999 gün 4295 karar sayılı raporunda sanığın 765 Sayılı TCK'nun 46.maddesinde öngörülen akıl hastalığının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, bu hususun doğruluğu araştırılarak, sonucuna göre, sanığın olay sırasında 5237 Sayılı TCK'nun 32.maddesi kapsamında ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması, B)5237 Sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.