3. Ceza Dairesi

Sanığın olay günü eşi olan mağdur ile tartıştıklarını, bu sırada mağdurun kendisine birden saldırarak ilk haksız harekette bulunması üzerine aralarında arbede çıktığı şeklindeki aksi kanıtlanamayan savunma yapması, mağdurunda beyanında olay sırasında sanıkla tartıştıklarını kabul etmesi ayrıca Lüleburgaz Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen rapora göre sanığında yaralandığının anlaşılmış olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 gün ve E: 2002/4-238, K: 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hâlden sanığın yararlandırılması suretiyle eşine karşı etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilmesi gerektiğine dair ceza daireleri içtihatları da nazara alınarak, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.