2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca 5235 sayılı kanunla kurulmalarına karar verilen Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar 1412 sayılı CMUK.nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı ve 5271 sayılı CMK.nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek 5271 sayılı kanunun 296.maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir. Temyiz isteminin reddine dair 26/04/2007 gün ve 58-6 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu hakaret suçunda maddi zarar olmayacağı gibi kasten yaralama suçundan dolayı sanık ...'nin sanık ...'den bir tazminat talebi bulunup bulunmadığı sorulmaksızın ve Tavas ilçesinde oturan, pazarcılık yapan, duruşmalardan vareste tutulmayı isteyerek takip etmeyen sanığın "kişilik özelliklerinin bilinememesinden duruşmaları takip etmemesinden ve davranışları da bilinmediğinden suçun işlenmesinde mağduriyetde giderilmediğinden" biçimindeki, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.