2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanıklar vekillerinin temyiz istemlerinin, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet, tehdit ve sair tehdit suçlarından kurulan beraat hükümleri, her iki sanık hakkında hakaret suçundan kurulan cezanın ıskatına ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıklar vekillerinin temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.Sanık ... hakkında beraat kararı verilen, sair tehdit suçunun düzenlendiği 765 sayılı TCK.nun 191/son.maddesinde öngörülen cezanın türüne ve yukarı sınırına göre, hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/2.maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE

3.Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan sanık ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4.Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan cezaların ıskatına ve sanık ... hakkında ölümle tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan sanıklar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kabule göre; Sanıklar hakkında hakaret suçundan hükmolunan bir ay hapis cezalarının 647 Sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasında belirtilen ceza veya tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ve sanıklara atılı hakaret suçunun düzenlendiği ve lehe olduğu kabul edilen 765 Sayılı TCK.nun 482/3. maddesinde öngörülen para cezasının alt ve üst sınırlarının eşit olup, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki Kanunun 5/2.maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 450 YTL.olduğu gözetilmeden 489 YTL.na karar verilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini cezaların ıskatı karşısında bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a-5237 Sayılı TCK.nun 7.ve 5252 Sayılı Kanunun 9.maddeleri uyarınca sanıkların eyleminin uyduğu kabul edilen 765 ve 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, b-Sanıklardan ...'nin adli sicil kaydındaki sabıkasının adli sicilden silinme şartlarının gerçekleştiği gözetilerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; her iki sanık hakkında hükmolunan cezaların tür ve süresine göre sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.