2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nın 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.