2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2011 tarihli ve 2011/19856 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın; katılanın işlettiği markete gündüz saatlerinde açık kapıdan girerek, para kasasından para alırken, katılanın işyerine gelmesi üzerine elindeki parayı yere atmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2011 tarihli ve 2011/562 Esas, 2011/914 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 15.02.2016 tarihli ve 2015/10685 Esas, 2016/1931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında takdirî indirim nedenleri uygulandığı halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun tartışılmadığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle cezada indirim yapılırken kanun maddesinin gösterilmediğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ...

5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/268 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 12.07.2016 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanık, 5 yıllık deneme süresi içerisinde 07.11.2018 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûm edilmiş ve bu mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine mahkemesine ihbarda bulunulmuştur. İhbar üzerine yapılan yargılama sonucunda; ...

5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/320 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararı ile 31.05.2016 tarihli hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/23609 Esas, 2022/11851 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılanın işyerinden 30,00 TL para çalması şeklindeki olayda, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiği ve 11.10.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünde belirlenen 6.000,00 TL adli para cezasının kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/658 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 145/1, 35, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; hırsızlık suçunu işlemediğine, cezanın haksız yere tayin edildiğine yöneliktir.

1.

İlk derece mahkemesince; katılanın işyerinden olay tarihinden 3 gün önce birer gün arayla para çalındığı, katılanın bu sebeple olay günü saat 06.30 sıralarında işyerine yeğenini bırakarak, yan taraftaki baklavacı dükkân komşusuna yardım etmeye gittiği, ardından sanığın katılanın işyerine girerek para kasasında bulunan paraları aldığı sırada katılanın işyerine gelmesi üzerine sanığın elinde tuttuğu paraları yere attığı, bilahare olay yerine çağrılan polis tarafından sanığın yakalandığı, eylemin bu şekilde işlendiğinin sabit olduğu kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2.24.05.2011 tarihli Olay Yakalama ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Katılan, birkaç gündür iş yeri kasasından para çalındığını,olay günü de komşu dükkana yardıma gittiğini ancak işyerinde kendisi ile aynı adlı yeğeni ...'ı işyerinin arka kısmında dikkat çekmeyecek şekilde beklemesini istediğini, kasaya 2 adet 5 TL, 1 adet de 20 TL para bıraktığını, saat 07.40 sıralarında işyerine şüphelendiği şahsın girdiğini görünce arkasından işyerine girdiğini ve sanığı elinde paralarla gördüğünü, sanığın, elindeki parayı yere attığını, işyerinin arka kısmında bekleyen yeğeni ile sanığı yakalayıp polise teslim ettiğini beyanla şikâyetçi olmuş, tanık M.K. da sanığı, kasadan para alırken gördüğünü beyan etmiştir.

4.Sanık savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmemiştir. IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza üzerinden teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/658 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.