4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli 2015/461 Esas, 2016/508 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarında beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; iddianameye konu olan ve dosya içerisine alınan mesaj ile elektronik posta kayıtlarından sanığın katılana birden fazla kez hakaret ettiği ve çok sayıda ve farklı tarihlerde mesaj atarak ve tehdit ederek katılanın huzurunu bozmaya yönelik hareket ettiğinin sabit olduğu bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanığın katılan ile aralarındaki hukuki anlaşmazlık nedeniyle, 10.04.2014 tarihinden başlayarak 30.05.2014 tarihine kadar cep telefonu mesajı ve elektronik posta iletisi göndermek suretiyle hakaret ettiği ve kişilerin huzur ve sükununu bozduğundan bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; iddianame içeriğinde hakaret unsuru içeren cümlelerin belirtilmediği, iddianeme içeriğindeki cümlelerin hakaret içermediği dosya kapsamına göre sanığın şikâyetçiye hakaret ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın hakaret suçundan delil yetersizliğinden, kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçu yönünden ise dosya kapsamına göre sanığın katılana birden çok mesaj gönderdiği sabit olmakla birlikte mesaj içeriklerinde sanığın amacının aradaki ihtilafın çözümü olduğunun net olarak belli olduğu, sanığın huzur ve sükununu bozma amacının bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı kanaatiyle unsur yokluğundan beraat kararı verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen hükümlerde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.