2. Ceza Dairesi

...

...

...

Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.03.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

07.09.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmün, Ceza Muhakemeleri Usulû Kanunu’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 18.10.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanık ...

müdafii ile sanık ...'nın İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve Mala Zarar Verme Suçuna Yönelik Temyiz Talebinin Yönünden;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 151/1 ve 62/1. maddelerinde belirtilen işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, karar tarihi olan 12.03.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.03.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği oybirliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ...

müdafii ile sanık ...'nın Hırsızlık Suçuna Yönelik Temyiz Talebinin Yönünden;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/02/2015 tarihli ve 2015/221 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h-2, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h-2, 53 . maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'nın temyiz talebi, hakkında verilen cezanın adil olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi, sanığın suçu işlemediğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

1.Suç tarihinde sanıkların ve yaşı nedeniyle hakkında ayrı yargılama yürütülen suça sürüklenen çocuk ... 'ın 34 ... plakalı araçla şikayetçinin işyerine birlikte hırsızlık suçu işleme kararının icrası kapsamında geldikleri, sanıkların petrol istasyonu yazıhanesinin pencere demirini söküp camı kırarak içeri girdikleri ve iş yerinde bulunan bilgisayar kasasını çalarak olay yerinden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanıklar üzerine atılı suçlamayı ikrar etmişlerdir. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan Tutanaklar dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık ...'ın yargılama sırasında şikâyetçinin zararını karşılamak istediğini beyan etmesi ancak mahkemenin bu hususta makul bir süre vermemesi ve şikayetçinin de 11.09.2017 tarihli dilekçesi ile zararının sanık ... tarafından ödendiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/277 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.