12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve müşteki ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.06.2007 tarihli talimat duruşmasında katılma talep eden müşteki ...'ın, suçtan zarar görmesi nedeniyle katılma istemi konusunda karar verilmemiş olan sıfatıyla CMK'nın 260. Maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna başvuru hakkının bulunduğu anlaşılmakla; CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1.Sanığın sevk ve idaresindeki ... ile meskun mahal dışında, gündüz saatlerinde bölünmüş tek yönlü yolda sağ şeritte giderken kontrolsüzce sol taraftaki tesislere ani manevra yapması ve sol şeritte arkasından gelen mağdurların önünü kapatıp çarpışmaları neticesinde beyanlara göre mağdurların içinde bulunduğu araçtaki biri nitelikli iki kişinin yaralandığı olayda sanığın asli tam kusurlu oluşu da dikkate alındığında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden asgari hadden temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini,

2.Şikayetçi ...'ın, kaza sonucunda kolunun kırıldığını ve sakat kaldığını beyan ettiğine göre, bu yönde kesin rapor alınmadan eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.