5. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Karıştığı bir olay nedeniyle karakola götürülen kardeşini görmek için yanındaki arkadaşı Turhan ile birlikte karakol binasına girmek isteyen sanığın, çevre nöbetinde görevli şikayetçi polis memuru M.. A..nin kendisine engel olması üzerine onunla tartışmaya başladığı, yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın şikayetçiyi basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın aşamalarda karakola girmek istediğinde şikayetçinin kendisine sinkaflı sözlerle sövdüğünü, polis merkezi duvarının arka bölümüne çekerek yanındaki diğer görevlilerle birlikte dövdüğünü, kendisini korumak için elini kaldırdığında bu şekilde vurmuş olabileceğini savunması, soruşturma aşamasında beyanı alınan tanık Turhan'ın da bu savunmayı doğrulaması, yine Mahkemece dinlenen tanık polis memuru A.. K..'ın ise kolluk ifadelerinden farklı olarak sanığın şikayetçiye “neden bizi karakola almıyorsunuz” demesi üzerine tarafların bir anda birbirlerine girdiklerini, ilk vuranın kim olduğunu görmediğini, kendisinin olayı ayırmak üzere araya girdiğini belirtmesi karşısında, olayın ortaya çıkış sebebi ve gelişimi, şikayetçinin tahrik oluşturacak eylemlerinin bulunup bulunmadığı üzerinde durularak sanık yararına TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.