10. Ceza Dairesi

Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli ve 2020/701 Esas, 2020/943 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 07.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.06.2022 tarihli ve 2021/8561 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97582 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97582 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli kararının 02.06.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 25.02.2018 tarihinde işlediği suç sebebiyle mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine hükmün açıklanarak, Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/637 Esas, 2019/742 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilmiş olunması karşısında, sanığın denetim süresi içinde işlediği başka suçtan mahkumiyetine ilişkin yapılan ihbar üzerine yeniden bir açıklama kararının verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Sanık hakkında, 07.06.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2013 tarihli ve 2013/29781 Soruşturma, 2013/11104 Esas, 2013/3024 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, Diyarbakır 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2014 tarihli ve 2013/478 Esas, 2014/280 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 04.06.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesini takiben, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının ihbar edilmesi üzerine, Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/1241 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beş yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 21.05.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

B. Sanığın denetim süresi içerisinde 25.02.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Samsun 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/513 Esas, 2018/778 Karar sayılı kararı ile mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine; Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/637 Esas, 2019/742 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 02.07.2019 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

C. Sanığın 08.07.2018 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Samsun 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/1150 Esas, 2018/750 Karar sayılı kararı ile mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 30.12.2020 tarihli ve 2020/701 Esas, 2020/943 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 07.01.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli kararının 02.06.2015 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içinde 25.02.2018 tarihinde işlediği suç nedeniyle mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine hükmün açıklanarak, Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/637 Esas, 2019/742 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilmiş olunması karşısında, sanığın denetim süresi içinde işlediği başka suçtan mahkûmiyetine ilişkin yapılan ihbar üzerine yeniden bir açıklama kararının verilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli ve 2020/701 Esas, 2020/943 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.