12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/228 Esas, 2016/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.03.2021 tarihli 2016/119690 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve saire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Şüpheli ile müştekinin evli oldukları, geçimsizlikleri nedeniyle ayrı yaşadıkları, boşanma davalarının olduğu, şüpheli müştekiye sık sık telefon edip, e-mail adresine mesajlar gönderdiği, bu şekilde şikayetçinin huzur ve sükununu bozmuş olduğu iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasının yargılama sonunda Mahkemece; ''...Karı koca olan taraflar arasında bir geçimsizlik olduğu ve bilahare aile mahkemesince tedbir kararları hükmedildiği , nihayetinde boşandıkları bu aşamada sanığın defaaten müştekiye telefon açtığı anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan telefon görüşme kaydı ve CD ye kaydedilen görüşme içeriğinden müşteki ile sanığın uzun süre de olsa konuşup görüştükleri anlaşılmaktadır. Bu konuşmalar esnasında suç oluşturacak bir söz sarfı varsa bunun ayrı bir dava ve suç soruşturmasına tabi tutulması gerekmektedir. Yargıtay iştihatlarıyla da teyit edildiği üzere sırf rahatsız etme kastı ile telefon açma eyleminde herhangi bir görüşme olmaksızın sık sık çaldırıp kapatmak yada telefon açıldığında ne idüğü belirsiz sesler çıkarmakla oluşmaktadır. Olayımızda yukarıda değinildiği gibi müşteki telefonunun çalması halinde eşi olduğunu da bildiği halde görüşme ve konuşma yapmıştır. Bu hali ile kanunun 123. maddesinde yazılı salt rahatsız etme gayesi ile telefon açmaktan bahsedilemeyeceğinden aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

2.Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3.Sanık savunmasında; ''Müşteki boşanmış olduğum eski eşim olur, olay tarihinde boşanma aşamasındaydık, kendisini telefonla aradığım doğrudur, e-mail adresine de mesajlar gönderdim, ancak bana herhangi bir şekilde rahatsız olduğunu söylemedi, benimle görüşeceğini söylüyordu, ben de buna istinaden kendisini arıyordum, mesaj gönderiyordum, üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum, beraatimi talep ederim.'' demiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/228 Esas, 2016/60 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.