6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanıkların olay tarihinde aynı sürü içerisinde bulunan farklı yakınanlara ait hayvanları çaldıkları, ancak suça konu hayvanların aynı sürüde bulunmaları nedeniyle farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduklarına ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadığı gibi, dosya kapsamına göre, durumun sanıklar lehine değerlendirilmesi halinde; eylemin bir bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle, sanıklar hakkında fazla ceza tayinine hükmedilmesi,

2.Kabule göre de; a-) Sanıkların suça konu hayvanların farklı yakınanlara ait olduğunun bilebilecek durumda olmaları halinde ise, eylemin mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 43/2.maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, b-) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık C.. Ö..'ün 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Y.. ve C.. Ö.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.