12. Ceza Dairesi

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 10,544,40 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacının maddi tazminat talebinin reddi ile manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili hükmü süresinde temyiz etmemekle birlikte, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren 10 gün içinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Tazminat talebine esas İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/652 esas, 2010/383 sayılı karar örneğinin ilgili mahkeme başkanı ve katip imzasını taşıyan müzekkere ekinde dosyaya gönderilmiş olması ve kararın sahteliğinin iddia olunmaması ile dosyanın ek rapor alınmak üzere bilirkişiye teslimi sırasında 07.03.2011 tarihli teslim zaptında bilirkişiye yeminin yaptırıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamdeki (1) ve (2) nolu bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan bilirkişi raporunda davacının tutuklu kaldığı süre içersinde cezaevinde yaptığı kişisel harcamalar ile tutuklu kalması nedeniyle işinden ayrılıp ve tekrar işe başladığı dönem arasındaki ücret kaybının da maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

2.Maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan bilirkişi raporunda davacının haksız tutuklu kaldığı sürenin 126 gün yerine, 117 (3 ay 27) gün olarak kabulü, Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.