6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 22/11/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık G.. E..'in kovuşturma aşamasında mağdura 300 TL vererek zararını tamamen giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında koşulları oluşan 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesiyle uygulama yapılması gerekirken, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için suçun kabul edilmesinin ön koşul olmadığı da düşünülmeden; yerinde ve yasal olmayan gerekçe ile sanık Gökhan hakkında anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, sanık Gökhan'ın iadesine karşı duruşu bulunmayan sanık B.. M.. yönünden de bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması;

2.UYAP ortamından alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneğinden, sanık G.. E..'in hükümden sonra 21.10.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 25.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.