12. Ceza Dairesi

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm, davalı ve davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haksız el koyma işleminin gerçekleştiği, tarihte yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunun 1. maddesinin 6. fıkrasında hangi hallerde tazminat istenebileceğinin tahdidi şekilde sıralandığı ve anılan Kanunun 1. maddesi kapsamında haksız el koyma nedeniyle tazminat isteme konusunda düzenleme bulunmadığı gibi ceza yargılaması sonucu hakklarında beraat kararı verilen sanıkların (davacıların) tazminat istemine dayanak olarak gösterdikleri Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/1685 esas, 2006/466 sayılı beraat kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine,Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.11.2010 tarih ve 2008/9396 esas, 2010/15599 karar sayılı ilamı ile sanıklar (davacılar) hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş olduğu ve 466 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmü nedeniyle haksız el koyma nedeniyle tazminat istenemeyeceği gerekçesi yerine yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, tazminat istemine esas Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/1685 esas, 2006/466 sayılı gerekçeli karar örneğinin dosyaya konulmuş olması ve ilgili karara ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.11.2010 tarih ve 2008/9396 esas, 2010/15599 karar sayılı ilamının dosyaya eklenmesi karşısında, tebliğnamede bozma öneren (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece tazminat talebine dayanak ceza dava dosyasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı ve davacılar yönünden tazminat isteme koşullarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Davanın tamamen reddedilmesi karşısında, davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına "Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 2.200 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı hazineye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.