2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve 2022/40630 Esas sayılı iddianamesiyle; sanığın, sokak üzerinde kilitli vaziyette park hâlinde bulunan katılana ait aracı çaldığı ve bu şekilde hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/847 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

3.Anılan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/1019 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi; tutukluluk hâlinin kaldırılmadığında zararı gideremediğine, talebi göz önüne alınmadan indirimsiz ceza aldığına, bu konuda lehine uygulanacak indirimlerin uygulanmasına, tutukluluğunun kaldırıldığı müddet içinde mal zararını karşılayarak yargılanmak istediğine, ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, olay yerine hırsızlık amacı ile gitmediğine, kuşkudan sanık yararlanacağı için sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkemenin indirim yapmama konusundaki gerekçelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın, aracını kilitli vaziyette gece saat 23.00 sıralarında park ettiği, sabah saat 06.45 sıralarında aracının yerinde olmadığını gördüğü, Görüntü İzleme ve Tespit Tutanağına göre, aracın 23.11.2022 tarihinde saat 05.16 sıralarında Arabayatağı Ankara istikametine gidiş geçişinin olduğunun ve aracı kullananın sanık olduğunun tespit edildiği, sanığın 25.11.2022 tarihinde yakalanarak tutuklandığı, 29.11.2022 tarihinde araca plaka takılmak suretiyle kullanıldığının tespiti üzerine otoparka çekildiğinin yapılan araştırmada tespit edildiği, sanığın savunmasında kapıları kilitsiz ve düz kontak yapılmış vaziyette olduğundan aracı çaldığını, sonra bıraktığını beyan ettiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanığın ikrar içeren savunması, katılanın beyanları, Olay Yeri İnceleme Raporu, Görüntü İzleme ve Tespit Tutanağı, Araştırma Yakalama ve Üst Arama Tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiş, sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemiş olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi ilâmının hüküm fıkrasının sonuna aynı Kanun'un 63. maddesinin eklenmesine karar verilmiştir.

Sanığın ikrarı ve suç tarihinde aracı kullandığına dair PTS görüntülerinin olması karşısında suçun sübuta erdiğine yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince, sanığa duruşmada katılanın zararını gidermek üzere süre verildiği, sanığın verilen bu süreye rağmen katılanın uğramış olduğu zararı gidermediği anlaşılmakla sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen netice ceza miktarının 7 yıl 6 ay hapis cezası olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek, Mahkemece "sanığın pişmanlığının gözlenmemesi, dosyaya yansıyan kişiliği, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları itibariyle dosya kapsamında sanık lehine herhangi bir takdiri indirim nedeninin bulunamamış olması" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği, anlaşılmakla, hükümde takdiri ve lehe hükümlerin uygulanmaması yönleriyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2023/1019 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.