12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkümiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkân sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2 maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe itibar edilmemiştir.

Meskun mahalde gece 02:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki ... ile ters şeritte seyir halinde iken görevli polislerce fark edilmesi üzerine takibe alındığı, sanığın tüm uyarılara rağmen durmayarak yola devam ettiği, bir müddet sonra durdurulan sanığın alkollü olduğunun fark edilmesi üzerine alkolmetre ve kan almak suretiyle alkol ölçümü yapılmasına izin vermemesi üzerine matematiksel olarak sanığın alkol miktarının tespit edilemediği, sanığı muayene eden doktor Uğur Haldun Çağlayan tarafından düzenlenen raporda görünüm itibariyle ve koklamakla sanığın aşırı alkollü olduğunun bildirilmesi karşısında, mahkemece sanığı yakalayan kolluk görevlileri ile muayene eden doktorun tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığın güvenli ... kullanıp kullanamayacağının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.