12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.

Davacı vekili 07.12.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkil hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen soruşturma dosyası kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltında kalması ve haksız bir soruşturma geçirmesi sebebiyle oluşan zararının karşılığı olarak 100.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini arz ve talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2.Davalı vekili 20.12.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılmadığından reddine karar verilmesi gerekir. Talep edilen tazminat ile haksız tutuklama işlemi arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. Talep edilen tazminat miktarları fahiştir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/435 Esas, 2019/158 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2019/2381 Esas, 2020/1134 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun maddi tazminat yönünden usulden reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun maddi tazminat yönünden esastan reddine, davalı vekili ve davacı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminat yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.12.2021 tarihli ve 2020/93184 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir. II. GEREKÇE

Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olduğu kabul edilerek maddi tazminat yönünden inceleme yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2019/2381 Esas, 2020/1134 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.