12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkûmiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bu kapsamda, mahkeme tarafından 21.10.2010 tarihinde verilen 750 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmünün temyize tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ertelemeye, adli para cezasının taksitlendirilmesine, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken şahsi hali, sanığın sosyal ve ekonomik durumu yeterince araştırılmadan, aylık gelirinin 400 TL olduğunu beyan eden, evli ve bir çocuklu olan sanık hakkında, hapis cezasının günlüğünün "30" TL'den paraya çevrilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.) 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin müessesesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliği bulunmayan sanık hakkında “ilçemizde alkol tüketiminin fazla oluşu, ilçemizde adliyeye yansıyan olayların büyük kısmının alkol nedeniyle meydana gelmesi ve buna bağlı olarak cezanın örnek olma fonksiyonu değerlendirilerek” şeklindeki, yasal ve yeterli olmayan, ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesine aykırı şekilde, ilçedeki alkol tüketiminin fazla oluşu ve buna bağlı olaylardan doğan sorumluluğu sanığa yükleyen gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.