12. Ceza Dairesi

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2.Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde :

Burdur İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne duruşma günü bildirilmek suretiyle davadan haberdar edildiği, Hazine vekilinin 30.12.2009 tarihli duruşmaya geldiği, ancak davaya katılma konusunda bir talebinin olmadığı, bir sonraki duruşmada, hazine vekili duruşmaya gelmediği halde katılmasına karar verildiği, hazine vekilinin usulüne uygun katılma talebi bulunmadığı halde, anılan kurumun davaya katılmasına karar verilmesinin, hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2.Sanık ...'nın temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Sanığın üzerine atılı izinsiz kültür varlığı ticareti suçunun, 5271 sayılı CMK'un 135/6, 139/7, 140/1 maddelerinde sayılan, iletişimin tespiti, gizli soruşturmacı görevlendirilmesi ve teknik araçlarla izleme kararı verilebilecek katalog suçlar arasında yer almadığı, bu itibarla söz konusu tedbirlerle elde edilen delillerin sanık aleyhine delil teşkil etmeyeceği anlaşılmış ise de, dosya kapsamındaki tanık ...'ın beyanı, sanığın, 14.02.2009 tarihli cumhuriyet savcılığı ifadesi ve tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, 31.12.2009 havale tarihli 7 adet eserin taklit olup, sahte eser oldukları, 72 adet eserin ise 2863 sayılı kanun kapsamında, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıkları olup, müzelik değerde olduklarının bildirildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamalarına ilişkin, 5. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluğunun ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.