12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde bölünmüş üç şeritli yolda solundan geçmekte olan araca hatalı manevra yaparak çarpmasıyla dört katılanın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, kusur durumu, suçun işleniş şekli, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın suçdan sonraki davranışları, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle,

TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeyi öngören 5. paragrafında " 50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "52/(2)" ibaresinin, para cezasına taksitlendirmeyi öngören 6. paragrafında "Cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK’un 52(4)" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.