2. Ceza Dairesi

...

...

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2021/19765 Esas, 2022/12756 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2023 tarihli ve KD-2023/52922 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1-2. cümle. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; hırsızlık olayının anlaşılması üzerine sanık ...'nin, suça konu televizyonu sattığı ... isimli kişiyi kolluk görevlilerine söylediği, bu şahsın açık kimlik ve adres bilgilerine ulaşılamamış ise de; sanığın babası tarafından bir televizyon temin edilerek şikâyetçiye teslim edildiği, söz konusu televizyonun suça konu televizyon olup olmadığı, kısmî iade yerine kabul edilecek eşya niteliğinde bulunup bulunmadığı hususları araştırılarak, şikâyetçinin, 24.11.2014 tarihli duruşmada kısmî iadeye muvafakat ettiğine ilişkin beyanları da gözetilerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanık hakkında kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık koşullarının oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik ONAMA kararının kaldırılması ve hükmün BOZULMASINA ilişkindir.

Sanığın, hırsızlık eyleminden iki gün önce şikâyetçi ...'in işyerinde işe başladığı, olay günü saat 22.18'de, şikâyetçinin işyerine, soruşturması ayrı yürütülen M.P. ile birlikte geldiği, şikâyetçinin anahtarı sakladığı yeri bilen sanığın, anahtarı oradan alıp, işyerinin kapısını açtığı, dizüstü bilgisayar ve LCD televizyonu alarak olay yerinden ayrılırken, iş merkezi bekçisinin görmesi üzerine, şikâyetçinin talimatı ile eşyaları aldıklarını söylediği, aynı gece, bilgisayarı inceleme dışı sanık Ö.D.'ye, televizyonu ise açık kimlik ve adres bilgileri temin edilemeyen ... isimli bir şahsa sattığı, ertesi gün hırsızlık olayı anlaşıldığında, sanığın, eve gelen kolluk görevlilerine eşyaları sattığı yeri söylediği, şikâyetçi ...'in, bozma öncesi 24.11.2014 tarihli celsede dizüstü bilgisayarının teslim edildiğini, olaydan 5 gün sonra sanık ...'nin babasının bir televizyon alıp getirdiğini, zararının kalmadığını, kısmî tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan ettiği, bu açıklamalar ışığında sanığın babasının getirdiği televizyon kısmî iade kabul edilerek sanık hakkında kısmî iade nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun'un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2021/19765 Esas, 2022/12756 Karar sayılı onama ilâmının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden KALDIRILMASINA,

3.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/194 Esas, 2020/491 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.