12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Hükmün özünü oluşturan kısa karada, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesinde yer alan suçu, "kasten işlediğinin sabit olduğuna" ifadesine yer verilmesinden sonra, karar gerekçesinde "anılan maddedeki suçu taksirle işlediği" denilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2.Sanığın kamyonu ile köy yolunda mağdura çarpması ile meydana gelen olayda, olayın oluş biçimi ve sanığın ehliyetinin kamyonu kullanmaya uygun olmamasının, bilinçli taksirin uygulanma koşullarını oluşturmadığı halde sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılarak fazla ceza tayini,

3.Sanık hakkında hükmedilen yargılama gideri dökümünün karar yerinde ayrı ayrı gösterilmemesi,

4.Sanığın yatırmış olduğu güvence parasının iadesi hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.