12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 234/2. maddesi gereğince, suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemesi nedeniyle istemi aranmaksızın kendisine vekil atanması gerektiği gözetilmeyen mağdurun, aynı Kanunun 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve baro tarafından tayin edilen vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun,

CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer, katılan vekilinin cezanın üst hadden tayin edilmemesine ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; teknik özellikleri sınırlı ve bakımsız 1972 model kamyonetle trafiğe çıkarak, yaya kaldırımı ve banketi bulunmayan taşıt yolunun sağ tarafında, elinden tuttuğu çocuğu ile beraber yürümekte olan yayaya, arkadan önlemsizce çarpan, sürücü belgesiz sanığın eyleminde, bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı nazara alınmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, sanığa hükmolunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.