2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. Maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2016 tarih, 2016/4588 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında müştekinin sorumlusu olduğu ... isimli ayakkabı mağazasına girerek bir adet ayakkabı çaldığı, ertesi gün aynı mağazaya gelince kamera kayıtlarını izleyen görevliler tarafından yakalandığı ve yakalanınca polise ikiz kardeşinin kimlik bilgilerini verdiği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 268/1, 267/1, 53/1, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/259 Esas, 2016/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; iftira suçundan aynı Kanun'un 267/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

1.Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; iftira suçunun unsurlarının oluşmadığına, hırsızlık suçunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Müştekinin sorumlusu olduğu dükkana gelen sanığın 1 adet 110 TL değerinde ayakkabı çaldığı, ertesi gün aynı dükkana yeniden gelince kamera kayıtlarını izlemiş olan görevliler tarafından yakalandığı, sanığın yakalanınca ikiz kardeşinin kimlik bilgilerini verdiği ve soruşturmaya ikiz kardeşinin kimlik bilgileri ile başlandığı, parmak izi karşılaştırması sonucu sanığın asıl kimliğinin ortaya çıktığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık; paraya ihtiyacı olduğu için ayakkabı çaldığını, yakalaması olduğu için kardeşinin kimlik bilgilerini kullandığını beyan etmiştir.

3.Müşteki; sanığı ertesi gün de gelince kamera kayıtlarını izledikleri için yakaladıklarını, çalınan ayakkabının değerinin 110 TL olduğunu beyan etmiştir.

A. Hırsızlık suçunda;

görevliler tarafından yakalanan sanık polise teslim edildikten sonra elindeki çantanın aranması sonucu çalınan ayakkabının tekinin bulunduğunun, sanığın zarar giderimine ilişkin bir davranışının olmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B.Sanığın müştekinin sorumlusu olduğu dükkandan ayakkabı çaldıktan sonra ertesi gün aynı dükkana gelince yakalandığı, yakalanınca kardeşinin kimlik bilgilerini verdiği ve bu kimlikle ifadesinin alındığı somut olayda sanık eylemleri ikrar etmiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/259 Esas, 2016/483 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.