12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü, gece saatlerinde sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile seyir halinde iken kendi beyanına göre uyuması nedeni ile aracın sağ taraftan yoldışı kalması sonucu araçta yolcu olarak bulunan katılanın yaralandığı olayda sanığın eylemini bilinçli taksir ile işlediğinin kabulü ile hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın olayda tam kusurlu oluşu ve katılanın vücut fonksiyonlarına etkisi orta (3.) derecede olan kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın beyanı dışında olay nedeniyle uğradığı zarar konusunda herhangi bir tespit yapılmadığı gözetilerek, öncelikle katılanın olay nedeni ile uğradığı zararın tespitine yönelik araştırma yapılıp zarar miktarı belirlendikten sonra, sanık hakkında TCK'nın 50/1-b maddesindeki mağdurun zararının tamamen tazmin suretiyle giderilmesi seçenek tedbirine hükmedilebileceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.