12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya arasında bulunan 13.12.2012 tarihli raporda akciğer kontüzyonu tanısıyla tedavi edilen katılanın yaralanmasının hayati tehlike oluşturduğunun belirtildiği, 01.12.2012 tarihli geçici raporda ise yaralanma ile ilgili herhangi bir olgu belirtilmemiş olduğundan, katılanın yaralanmasının niteliği ile ilgili olarak şüphenin giderilmesi açısından, katılanın yaralanması ile ilgili tedavi evrakları temin edilerek Adli Tıp Kurumundan kesin rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.