2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kendisine Baro tarafından atanan müdafii ile hiçbir oturumda birlikte bulunmayan, bu nedenle atanan müdafiiden haberdar olmayan sanığın müdafiine yapılan tebliğ işleminin, hükmün kesinleştirilmesi için yeterli olmadığı, sanığın yokluğunda verilen kararda yasa yolunun türü, süresi, mercii ve şeklinin tam olarak gösterilmediği gibi, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla 04/11/2010 tarih 2008/1004 karar sayılı ek karar kaldırılarak sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu ve aynı Kanunun 143. maddesi ile artırım yapılacağı ve 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı nazara alındığında 765 sayılı TCK'nun lehe olduğu açıkça belli olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.