11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, delillerin takdirin hata edildiğine, sanığın suça konu senette hiçbir yazı-imzasının ve senedin düzenlenmesinde menfaatinin bulunmadığına, tanık Z.D.nin beyanına neden itibar edilmediğinin gerekçelendirilmediğine, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

1.Mahkemece; katılan ile galerici olan sanığın suç tarihinden yaklaşık üç ay kadar önce araba alım satımı hususunda anlaştıkları, buna göre katılanın sanıktan 11.500,00 TL'ye 35...58 plakalı aracı aldığı ve karşılığında bizzat kendisi tarafından düzenlenip imzalanan 11.500,00 TL bedelli bonoyu sanığa verdiği, sonrasında katılanın aracı almaktan vazgeçmesi üzerine tarafların karşılıklı olarak aracın ve bononun iadeleri hususunda anlaştıkları, katılanın aracı ruhsat ve anahtarıyla tanık M.E.ye teslim ettiği, sonra sanığın da katılanın kendisine verdiği bono yerine suça konu sahte bonoyu tanık M.E.ye verdiği, katılanın bonoyu tanıktan aldıktan sonra sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde atılı suçu işlediğinden sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu bono belgesinin örneği, ... Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporları, kamera görüntüleri, kurumların cevabi yazıları, tanıklar M.E. ve Z.D.nin beyanları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup belge aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Ancak; Adli Emanetin 2014/278 sırasında kayıtlı suça konu bono belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılığının Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (D) bendinde yer alan "...

TCK'nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine," ibaresinin çıkarılıp yerine "... dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.