2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden

Bozma sonrası yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 25.02.2022 tarihli vekillikten çekilme dilekçesi sunduğunun, bu dilekçenin suça sürüklenen çocuğa aynı tarihli duruşmada tefhim edildiğinin anlaşılması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılamada müdafiilik görevi sona ... Av. ...'ın suça sürüklenen çocuk ... müdafisi sıfatı bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

Çocuk ... ve Sanık ...'ün Temyiz Talepleri Yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafi huzurunda alınması gerektiği, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün ise müdafii huzurunda açıklanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.