5. Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma, ... hakkında rüşvet alma, ... hakkında ise rüşvete aracılık etme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından,

CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, sanık ... İlhan hakkındaki 23/01/2007 günlü ilk hüküm Dairemizce onanarak kesinleştiğinden sanık müdafii Av. ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında rüşvet verme, sanıklar ... ve Hakan haklarında ise rüşvet alma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında ... ve ...'a rüşvet verme suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak, delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında ...'den rüşvet alma suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Her ne kadar Dairemizin 28/11/2007 günlü bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmuş ise de; daha sonra verilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/09/2011 gün ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı ve 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararlarında da açıklandığı üzere sanıklar haklarında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin tatbik edilmemiş olmasının kazanılmış hak teşkil edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında hüküm fıkrasının 11 no.lu bendinde, diğer sanık hakkında ise 13 no.lu bendinde yer alan hak yoksunluğuna ilişkin “Sanığın kamu görevlisi sıfatını kötüye kullanmak sureti ile suç işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren BEŞ YIL SÜRE İLE bir kamu görevi üstlenilmesinden doğan HAK VE YETKİLERİ KULLANMAKTAN YASAKLANMASINA” şeklindeki kısımların hüküm fıkrasından ayrı ayrı çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.