5. Ceza Dairesi

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2006 gün ve 2003/205 Esas, 2006/166 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 09.05.2007 Çarşamba saat 14.00 duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı. Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.04.2009 gün 2008/5-202, 2009/102 sayılı kararında da belirtildiği üzere TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağı, kararda TCK.nun 53/5. maddesinin uygulanmamış olması yalnız başına bozma nedeni teşkil etmeyeceğinden ve mahallinde bu hususta her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde belirtilen tüm haklardan yoksun bırakılması yerine 53/1-a maddesi bakımından hak yoksunluğuna karar verilmesi ile yetinilmesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden kazanç müsaderesine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a maddesindeki haklardan cezanın tamamen infazına kadar yoksun bırakılmasına" ile "Sanığın zimmet miktarını ilgili kurum hesabına yatırmamış olması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 55/1. maddesine göre sanığın zimmetine geçirdiği 35.385 YTL.nin kazanç müsaderesi şeklinde sanıktan tahsili ile katılan ...'na verilmesine" şeklindeki ibarelerin çıkarılması ve hüküm fıkrasına "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.